Από το 1976
Κρητικό Μέλι
Η τροφή των Θεών, από τα βουνά της Κρήτης.
Μέλι, η τροφή των Θεών και των θνητών. Από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, το μέλι είναι μια ιδιαίτερη γευστική απόλαυση. Σε ανασκαφές στη Φαιστό βρέθηκαν πήλινα δοχεία με υπολείμματα μελιού, που δείχνουν ότι το μέλι ήταν βασικό είδος διατροφής για τους αρχαίους Κρήτες. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της μεσογειακής διατροφής.
Οι Θεοί του Ολύμπου τρέφονταν με νέκταρ και αμβροσία.
Ο Ησίοδος και ο Πίνδαρος αναφέρουν ότι ο Αρισταίος, γιος του Απόλλωνα και της Κυρήνης, ήταν ο εισηγητής της καλλιέργειας των μελισσών, του σταφυλιού και της ελιάς. Ο Αρισταίος έγινε αθάνατος επειδή η Γη και οι Ώρες, στις οποίες τον είχε παραδώσει ο Απόλλωνας, τον έτρεφαν με αμβροσία.

Η μέλισσα και η κυψέλη
Η μέλισσα που εξημερώθηκε από τον άνθρωπο ανήκει στο γένος Apis (είδος Apis mellifera). Παλαιότερα οι μέλισσες εκτρέφονταν σε κοφίνια, ξύλινα κιβώτια, πήλινα δοχεία ή κοίλους κορμούς δέντρων. Η κυψέλη με τα κινητά πλαίσια και η τεχνητή κηρήθρα έφεραν μεγάλες αλλαγές: οικονομία σε μέλι, κερί και εργασία για το σμήνος, ευκολότερη επίβλεψη της αποικίας και καλύτερη αντιμετώπιση των ασθενειών.
Μεγάλη σημασία έχει η περιοχή όπου βρίσκονται τα μελίσσια: ιδανική είναι αυτή με άφθονη ανθοφορία την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, ώστε να αναπτυχθεί ο γόνος, να εξασφαλιστεί πλούσια σοδειά και να αποθηκευτεί αρκετή τροφή για τον χειμώνα. Σήμερα η μελισσοκομία δεν νοείται χωρίς μετακινήσεις, «κυνηγώντας» τις ανθοφορίες.
Η χλωρίδα της Κρήτης
Η Κρήτη είναι πλούσια σε αυτοφυή φυτά, όπως θυμάρι, φασκόμηλο, ρίγανη, πεύκο, ακακίες, κουμαριά και ευκάλυπτος, καθώς και σε καλλιεργούμενα εσπεριδοειδή. Το θυμαρίσιο μέλι αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία λόγω του έντονου αρώματος και της γεύσης του: ακόμη και σε μικρή αναλογία (5%) επηρεάζει καθοριστικά το άρωμα άλλου μελιού. Το μέλι πεύκου στην Κρήτη προέρχεται κυρίως από τα Σφακιά και την περιοχή «Σελακανό» Λασιθίου.
Η κύρια παραγωγή της οικογένειας Νικολακάκη προέρχεται από θυμάρι, χωρίς αναμείξεις και αλλοιώσεις της ποιότητας. Γιατί εκείνο που μετράει περισσότερο για την αξία του μελιού είναι η αγνότητά του.
Τα προϊόντα της κυψέλης
- Μέλι: σύμφωνα με τον F.A.O., το γλυκό τρόφιμο που παράγουν οι μέλισσες από το νέκταρ των φυτών, το οποίο μεταφέρουν στην κυψέλη, εμπλουτίζουν, ωριμάζουν και σφραγίζουν στις κηρήθρες.
- Κερί: λαμβάνεται την εποχή του τρυγητού και χρησιμοποιείται ξανά στη μελισσοκομία, σε κεριά, καλλυντικά, στην τέχνη και στη βιομηχανία.
- Γύρη: μια μεγάλη κυψέλη συγκεντρώνει ετησίως 25–30 κιλά γύρης.
- Βασιλικός πολτός: κρεμώδης ουσία που εκκρίνουν οι εργάτριες μέλισσες· είναι η αποκλειστική τροφή της βασίλισσας, γι’ αυτό και το όνομά του. Είναι πλούσιος σε πρωτεΐνες.
- Πρόπολη: ρητινώδης ουσία που συλλέγουν οι μέλισσες από τους οφθαλμούς των δέντρων.
Η μέλισσα και η επικονίαση
Η μεγαλύτερη προσφορά της μέλισσας είναι η επικονίαση. Μια μέτρια αποικία υπολογίζεται ότι έχει 20 έως 40 φορές μεγαλύτερη αξία για την επικονίαση που προσφέρει απ’ ό,τι για το μέλι που παράγει. Οι πυρκαγιές και οι εκτεταμένες μονοκαλλιέργειες έχουν μειώσει τους άγριους επικονιαστές, κάνοντας τη μέλισσα ακόμη πιο πολύτιμη για τη φύση.
Το μέλι περιέχει πάνω από 180 διαφορετικές ουσίες, μεταξύ αυτών μονοσακχαρίτες και ιχνοστοιχεία όπως φώσφορο, μαγνήσιο, ασβέστιο, σίδηρο και κάλιο.